Komunikat Polskiego Związku Jeździeckiego dotyczący zakażeń herpeswirusami koni (EHV-1 i EHV-4)

W związku z pojawiającymi się sygnałami o przypadkach zakażeń herpeswirusami koni typu 1 i 4 (EHV-1 i EHV-4) na terenie kraju,
Polski Związek Jeździecki przypomina najważniejsze informacje dotyczące tych wirusów oraz zasad profilaktyki.

Status prawny

Zakażenia EHV-1 i EHV-4 nie podlegają w Polsce obowiązkowi zgłaszania ani zwalczania. Choroby te nie są objęte nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej ani innych służb państwowych.
Choć znajdują się na liście Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (WOAH), nie ma to konsekwencji prawnych w naszym kraju.

Charakterystyka zakażeń

Herpeswirusy koni są powszechne w populacji. Pierwszy kontakt z wirusem prowadzi do zakażenia dożywotniego, dlatego większość koni pozostaje nosicielami bez objawów.

• Źrebięta i młode konie: infekcja łagodna, z gorączką, katarem i kaszlem.
• Klacze ciężarne: ryzyko poronień, niekiedy mnogich w obrębie tej samej stajni.
• Postać neurologiczna: sporadyczna, o ciężkim przebiegu.
• Dorosłe konie: często bezobjawowe, ale mogą wydalać wirusa.

Szczepienia i profilaktyka

Szczepienia chronią przede wszystkim przed postacią oddechową oraz – w połączeniu z właściwą bioasekuracją – zmniejszają ryzyko poronień.
Nie zapobiegają postaci neurologicznej, jednak ograniczają ryzyko reaktywacji zakażenia i skracają czas wydalania wirusa.

Zalecany schemat szczepień:

• Rozpoczęcie szczepienia źrebiąt po ukończeniu 6. miesiąca życia,
• Dawka przypominająca po 1 miesiącu,
• Kolejne szczepienie w 12. miesiącu życia,
• Następnie szczepienia co 6 miesięcy przez całe życie konia.

Bioasekuracja – klucz do bezpieczeństwa

Skuteczne zapobieganie szerzeniu się EHV opiera się na:

1. Regularnych szczepieniach
2. Działaniach bioasekuracyjnych, w tym:
   • Izolacja koni z objawami chorób zakaźnych,
   • Kwarantanna dla koni wracających z zawodów i nowo przyjmowanych do stajni,
   • Przestrzeganie zasad higieny.
3. Monitorowaniu stanu zdrowia koni, w tym dwukrotnym pomiarze temperatury każdego dnia – rano i wieczorem.

W przypadku podejrzenia choroby zakaźnej konieczny jest pilny kontakt z lekarzem weterynarii specjalizującym się w leczeniu koni.
Podczas zawodów należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarza weterynarii zawodów.

Zalecamy zapoznanie się z Rozdziałem 4 – Bioasekuracja Przepisów Weterynaryjnych, Antydopingowych i Kontroli Leczenia Koni PZJ.

Opracowanie: Komisja Weterynaryjna PZJ we współpracy z dr. hab. Lucjanem Witkowskim

Szczegóły medyczne dotyczące zakażenia opisuje artykuł „Postać neurologiczna zakażenia herpeswirusem koni”, autorstwa Natalii Kozłowskiej, Aleksandry Krawczyk, Zuzanny Stryczniewicz-Aszkenazy i Lucjana Witkowskiego.