słowniczek pojęć

Home / Słowniczek Pojęć
Każdy, kto zaczyna swoją przygodę z końmi, powinien przyswoić sobie pewną liczbę  pojęć i  informacji na temat koni i jeździectwa. Często zdarza się, że instruktorzy używają zwrotów i wyrazów niezrozumiałych dla adepta  sztuki jeździeckiej. Aby temu zapobiec, zdecydowaliśmy się przedstawić poniżej zupełne ABC słownika jeździeckiego. Zapraszamy również gości do nadsyłania nowych propozycji.
a
b
c
d
e
f
g
h
i
j
k
l
ł
m
n
o
p
r
s
ś
t
u
w
y
z
ż
A
Amator
Osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo.
Amazonka
Kobieta jeżdżąca konno.
Anglezowanie
Rytmiczne unoszenie się w takt ruchów konia podczas kłusowania.
Angloarab
Koń angloarabski (Angloarab) – jedna z ras koni gorącokrwistych, pochodząca od konia angielskiego skrzyżowanego z koniem arabskim. Cechuje go gorący temperament i inteligencja. Konie tej rasy odnoszą ogromne sukcesy w sporcie jeździeckim.
Barowanie
Metody treningowe mające na celu zmusić konia skoczka do szanowania drągów przeszkodowych. Nawet łagodne formy barowania mogą nadwerężyć zaufanie konia do jeźdźca, gdyż często polegają na zadawaniu bólu i wywoływaniu strachu przed dotknięciem drągów. Uznane za nieuczciwe zostały zakazane przez Międzynarodową Federację Jeździecką.
Baskilowanie
Łukowate wygięcie konia nad przeszkodą. Koń o lepszym baskilowaniu skacze wydajniej, gdyż wykorzystuje siłę całej muskulatury.
Bat
Jest to pomoc w przypadku nieposłuszeństwa konia. Jednak bez obaw, użycie bata nie powoduje u konia poważnych obrażeń i ogromnego bólu. Odczuwa on to w znacznie mniejszym stopniu niż człowiek z racji swojej wagi. Nie powinniśmy jednak używać bata bez potrzeby.
Biegalnia
Rodzaj stajni przeznaczonej dla klaczy ze źrebiętami lub samych źrebiąt. Stajnia taka nie jest podzielona na stanowiska, klacze mogą być w niej uwiązane przy żłobach zaś źrebięta biegają swobodnie.
Boks
Rodzaj końskiego "mieszkania", w którym zwierzę trzymane jest luzem. Boks musi mieć takie wymiary, aby koń mógł się w nim swobodnie poruszać i położyć.
Bonitacja
Ocena budowy konia wyrażana w punktach.
Bryczesy
Dziś tą nazwą określa się ogólnie spodnie jeździeckie, nawet te elastyczne, choć niewiele mają one wspólnego z klasycznymi przodkami. Typowe bryczesy na łydce są dopasowane, aby łatwo dawały się wsunąć w buty, a od kolan rozszerzają się zapewniając swobodę ruchów.
Caplowanie
Nerwowe dreptanie i podkłusowywanie w stępie. Caplują najczęściej konie pobudliwe, które "roznosi energia", nie nauczone spokojnie stępować.
Cavaletti
Drążki ułożone na podwyższeniu, stosowane do treningu konia i jeźdźca. Mogą być pokonywane w stępie, kłusie lub w galopie.
Cęgi
Nazwa końskich siekaczy odpowiadających ludzkim jedynkom.
Chody wyciągnięte
Wydłużony wykrok ruchu konia. Przy chodach wyciągniętych wydłuża się cała sylwetka zwierzęcia.
Cwał
Najszybsza, czterotaktowa odmiana galopu.
Czaprak
Płócienny materiał podkładany pod siodło. Wchłania pot konia i chroni jego grzbiet przed obtarciem. Zamiennie nazywany jest również potnikiem.
Czapsy
Ochraniacze sięgające od pasa do kostek, często zdobione frędzlami, używane przez kowbojów i w jeździe westernowej. Dostępne również w wersji krótszej, tzn. sięgającej od kostki do miejsca pod kolanem.
Czworobok
Prostokątny plac o wymiarach 20 x 60 metrów lub 20 x 40 metrów, na którym rozgrywa się konkursy ujeżdżenia.
Dosiad
Sposób, w jaki jeździec siedzi na koniu uwarunkowany jego budową ciała i stopniem wyszkolenia konia. Oddziaływanie dosiadem jest podstawową pomocą jeździecką.
Dresaż
Z francuskiego: dressage, inaczej ujeżdżenie.
Dutka
Przyrząd do poskramiania koni. Może występować w dwóch odmianach: pałki z rzemienną pętlą skręcaną na górnej wardze lub drewnianych kleszczy. Użycie obu ma ten sam cel - uciśnięcie wargi odwraca uwagę konia od wykonywanego zabiegu, np. weterynaryjnego.
Dziegieć
Produkt rozkładowej destylacji drewna, smolista ciecz o charakterystycznym zapachu dymu. Posiada pewne właściwości bakteriobójcze. Osusza i impregnuje. Jest stosowany do zabezpieczania strzałek kopytowych przed wpływem wilgoci i bakterii ze ściółki.
Eksterier
Pokrój, zewnętrzna budowa ciała zwierzęcia (konia, bydła, psa) zgodna z wzorcami rasy.
Ekwitacja
Nauka jazdy konnej, umiejętność jazdy konnej.
Fałszowanie
Występuje, gdy koń poruszający się np. w prawo galopuje z lewej nogi; przez "pomyłkę" lub z powodu gorszego wygimnastykowania. W przeciwieństwie do kontrgalopu fałszowanie jest niezamierzone.
FEI
Międzynarodowa Federacja Jeździecka.
Flot
Z francuskiego flo. Pamiątkowa rozetka ze wstążki przypinana do ogłowia konia startującego w zawodach. Jeżeli niemożliwe jest nagrodzenie każdego zawodnika to według przepisów flot powinna otrzymać grupa najlepszych, stanowiąca 25% wszystkich uczestników.
Folblut
Z niemieckiego vollblut, z angielskiego full (pełny) oraz blood (krew), czyli pełna krew. Potoczne określenie konia pełnej krwi angielskiej.
Foule
Z francuskiego, czyt. fule – skok galopu konia, długość ok. 3-4 m.
G. S. B.
General Stud Book - angielska księga stadna koni pełnej krwi angielskiej.
Galop
Najszybszy, trzytaktowy chód konia.
Granulat
Zmielone i zgranulowane zboża. Jest to pasza zawierająca odpowiednie proporcje składników odżywczych, dlatego nazywana jest pokarmem pełnowartościowym.
Gwiazdka
Biała plama siwych włosów o nieregularnych kształtach znajdująca się na czole konia.
Hacele
Wkręcane w podkowę bolce zapobiegające ślizganiu się konia, np. na mokrej trawie czy lodzie.
Hipika
Z greckiego: hippike; jeździectwo, sport konny.
Hipologia
Nauka o koniu domowym.
Hipoterapia
Metoda leczenia różnych schorzeń psychicznych i fizycznych za pomocą jazdy konnej i samego kontaktu z koniem.
Hufnale
Z niemieckiego; gwoździe do przybijania podków, inaczej podkowiaki.
Impuls
Impuls jest terminem opisującym ruch konia. Im ruch jest bardziej ekspresyjny, elastyczny i "okrągły", tym większy jest impuls. Maksymalne wykorzystanie tej energii może nastąpić przy utrzymaniu elastyczności pracy grzbietu i łagodnym kontakcie z ręką jeźdźca. Stawy kończyn konia chodzącego z impulsem pracują jak "dobrze naoliwiona maszyna", a w ruchu nacechowanym dynamiką występuje faza wyraźnego zawieszenia.
Inochód
Dwutaktowy chód, w którym koń stawia na przemian obie prawe i obie lewe nogi, inaczej zwany chodem wielbłądzim. Inochodźce poruszają się w ten sposób niezależnie od prędkości, w szybszym ruchu między kolejnymi taktami występuje faza lotu.
Izabelowaty
Maść izabelowata (zw. palomino) – maść kasztanowata rozjaśniona pojedynczą kopią genu Cream. Sierść od złotokremowej po czekoladową, grzywa i ogon w kolorze kłody bądź jaśniejsze. Źrebięta tej maści rodzą się z niebieskimi oczami, które z wiekiem ciemnieją do bursztynowych.
Jazda konna
Jazda konna - jeździectwo jest formą aktywnego spędzania czasu, rodzajem sportu, podczas którego człowiek współpracuje z koniem, jeżdżąc na nim i wspólnie wykonuje określone ćwiczenia.
Jęczmień
Ma krótki okres wegetacji, co powoduje, że można go uprawiać również w chłodniejszym klimacie. Jest doskonałym komponentem mieszanek paszowych – ma wysoką wartość energetyczną i białkową.
Kadryl
Grupowy pokaz ujeżdżenia wykonywany pod muzykę.
Kapriola
Figura wyższej szkoły jazdy. Koń wybija się w górę z czterech kończyn i będąc jeszcze w powietrzu wyrzuca obie tylne nogi do tyłu.
Kasztany
Rogowe twory znajdujące się po wewnętrznej stronie nóg (kasztany) i w szczotkach pęcinowych (ostrogi), będące prawdopodobnie pozostałościami opuszek zredukowanych w procesie ewolucji.
Kłus
Dwutaktowy chód konia poprzedzający galop.
Koniuszy
Zwierzchnik masztalerzy w stadninie lub stadzie.
Kontrgalop
Ruch ujeżdżeniowy polegający na tym, że koń poruszający się w prawo jest ustawiony w lewo i galopuje z lewej nogi (i odwrotnie) na polecenie jeźdźca.
Kros
Z angielskiego cross country, czyli bieg na przełaj z przeszkodami. Najtrudniejsza część próby terenowej w WKKW. Na kilkukilometrowej trasie wytyczonej w urozmaiconym terenie znajdują się stałe przeszkody. Trasę tę należy pokonać galopem, bezbłędnie i zmieścić się w normie czasu.
Krzyżowanie
Sposób poruszania się konia w galopie, gdy przodem galopuje on z prawej nogi, a zadem z lewej i odwrotnie. Krzyżowanie jest niebezpieczne i może spowodować wywrócenie się konia.
Księga stadna
Podstawowy dokument hodowlany, zawierający opis pochodzenia i informacje o wartościach hodowlanych koni wykorzystywanych do rozrodu.
Kukurydza
Zawiera około 5% tłuszczu, około 8% białka i stanowi dodatek do pasz treściwych. Jest paszą energetyczną, polecaną dla koni potrzebujących przyrostu masy.
Kurbeta
Jeden z elementów wyższej szkoły jazdy. Z pozycji "lewady" koń porusza się do przodu skacząc na tylnych kończynach zgiętych w stawach skokowych.
Kurtyzowanie
Stosowane dawniej przycinanie ogona połączone z amputacją części rzepu. Kurtyzowane ogony można jeszcze spotkać u koni zimnokrwistych, np. we Francji.
Kwiatek
Mały pęczek siwych włosków znajdujących się na czole konia.
Łęk
Wygięty po łuku element szkieletu siodła w jego przedniej i tylnej części.
Łękowatość
Określenie budowy konia charakteryzującej się wklęsłą linią grzbietu. Wada ta ma mniejsze znaczenie u koni zaprzęgowych, natomiast u wierzchowców jest niepożądana, gdyż wskazuje na słabe związanie grzbietu i utrudnia zbieranie.
Lewada
Jeden z elementów wyższej szkoły jazdy. Przód konia uniesiony jest do góry, a całe ciało opiera się na ugiętych w stawach skokowych tylnych kończynach.
Lonża
Około 10-metrowa taśma, rzadziej linka, rodzaj "smyczy" dla konia. Z jednej strony zakończona jest pętlą - uchwytem, a z drugiej obrotowym karabińczykiem zaczepianym do ogłowia. Służy wielu celom, zarówno treningowym, np. praca z młodym koniem, rozprężenie, jak i użytkowym, np. prowadzenie ogiera do krycia, załadunek do przyczepy.
Luzak
Osoba pomagająca jeźdźcowi w opiece nad koniem podczas zawodów, przed i po starcie, także często rozprężająca go. Luzak to także pomocnik powożącego w zawodach zaprzęgowych pilnujący prawidłowego przejazdu trasy maratonu i balansujący ciałem i bryczką podczas pokonywania przeszkód. Dawniej luzakiem zwano także drugiego konia prowadzonego przez jeźdźca luzem.
Łydka aktywizująca
Łydka aktywizująca, która nadaje koniowi ruch naprzód. Jej położenie jest tuż przy popręgu, w pionowej linii prostej pod ramieniem i biodrem jeźdźca.
Łydka ograniczająca
Łydka ograniczająca, która również leży o dłoń za popręgiem, w tym samym miejscu, co łydka przesuwająca. Jej zadaniem jej kontrola położenia ciała konia, w tym głównie ograniczenie wypadania zadu na zewnątrz np. podczas jazdy po łukach. Pomaga ona korygować ewentualne krzywienie się konia podczas ruchu, wspomagając tym samym łydkę aktywizująca i przesuwającą.
Łydka przesuwająca
Łydka przesuwająca, która leży o dłoń za popręgiem. Jej rolą jest nadanie koniowi ruchu w bok. Precyzyjnie używana może wpływać na przesunięcie w bok wybranej kończyny konia. Używana jest często m.in. przy ustępowaniu od łydki, przy ciągach czy też zwrotach.
Łysina
Szeroka lub wąska odmiana na głowie - biały pas ciągnący się od końskiego czoła aż do nosa.
Maneż
Z francuskiego "manege". Ujeżdżalnia, zwykle kryta, a także specjalne pomieszczenie w stadninie, gdzie przeprowadza się krycie klaczy.
Mastalerz
Pracownik obsługujący konie w stadninie lub stadzie.
Master
Jeździec prowadzący bieg terenowy, np. św. Huberta, którego nie wolno wyprzedzać.
Melasa
Cukier zawierający około 50% i 80% suchej masy. Podawana jest po rozcieńczeniu z wodą w stosunku 1:4. Polewa się nią przygotowaną paszę dla koni.
Mesz
Karma wysoko odżywcza pozytywnie wpływająca na trawienie u koni. Polecana jest dla wszystkich grup koni, niezależnie od wykonywanej pracy fizycznej czy stanu zdrowia.
Mleczny pysk
Dolna część pyska konia w kolorze białym.
Munsztuk
Kiełzno zbudowane z czanek, do których przypięte są wodze lub lejce ścięgierza położonego na bezzębnej krawędzi żuchwy i łańcuszka umieszczonego pod żuchwą.
Musli
Mieszanka płatków zbożowych, ziół. Ma specyficzną konsystencję - widoczne są wszystkie jej składniki.
Nadpęcie
Nadpęcie to inaczej śródręcze w przedniej nodze lub śródstopie w tylnej nodze. Znajduje się pomiędzy napięstkiem, a stawem pęcinowym.
Nakostniak
Twarda narośl kostna występująca na nadpęciu. Przyczyną powstawania nakostniaków jest uraz; naderwanie lub nadwyrężenie więzadła pomiędzy kością rysikową, a kością nadpęcia i podrażnienie okostnej. Skutkuje to zapaleniem okostnej, narastaniem tkanki włóknistej i rozrostem kości.
Napięstek
Napięstek – inaczej nagdarstek, łączy przedramię z nadpęciem. Przypomina ludzkie kolano i często jest tak mylnie nazywany.
Narów
Element charakteru konia chowanego powstały wskutek niekorzystnych i zewnętrznych uwarunkowań środowiskowych, takich jak np. błędy wychowawcze lub wypadki, w wyniku których następuje wytworzenie się określonych reakcji warunkowych stanowiących często zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi, a także zwierząt. Cecha ta jest niepożądana w optyce przyjętych celów procesu układania zwierzęcia i może w istotny sposób obniżyć jego wartość użytkową.
Nosacizna
Z łacińskiego Malleus, po angielsku Glanders – przewlekła zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych wywołana przez pałeczkę nosacizny (G-, tlenowa). Nosacizna jest najczęściej chorobą koni.
Ochraniacze dla koni
Chronią nogi konia w trakcie wysiłku. Dzielą się na ochraniacze ujeżdżeniowe nazywane długimi i skokowe, które nazywane są krótkimi.
Odmiany
Białe plamy, zwykle na głowie i nogach, z którymi koń przychodzi na świat. Pierwsze mają zwykle własne nazwy, np. gwiazdka, łysina, zaś drugie nazywane są od miejsc, które obejmują (np. 1/3 nadpęcia). Białe włosy odmian rosną na różowej skórze, jedynie przy bardzo małych skóra może być pigmentowana.
Odsadek
Młody koń od momentu odsadzenia do ukończenia roku.
Ogłowie
Podstawowy sprzęt jeździecki. Ulokowany jest na głowie konia i służy do jego prowadzenia w ręku. Pomaga także przy pracy z grzbietu i w pracy na lonży. Jego niezbędnym elementem jest wkładane do pyska konia wędzidło i wodze. Najważniejsza funkcja jaką pełni ogłowie - utrzymuje ono kiełzna we właściwym miejscu.
Otręby pszenne
Stanowią paszę mlekopędną. Korzystnie wpływają na laktację. Zalicza się je do pasz treściwych. Wykazują działanie dietetycznie.
Owies
Typowa pasza dla koni. Zawiera około 5% tłuszczu i dużo błonnika. Nie zaleca się jego stosowania w przypadku koni wrażliwych ze względu na jego działanie pobudzające.
Padok
Z angielskiego: paddock. Ogrodzona kwatera pastwiska lub miejsce na torze wyścigowym, gdzie prezentowane są konie przed gonitwą.
Palcat
Krótki bat.
Parada
Zespół sygnałów przekazywanych za pomocą dosiadu, łydek i rąk jeźdźca prowadzących do prawidłowego zatrzymania konia. Wykonując pełną paradę jeździec napina krzyż, lekko odchyla ramiona do tyłu, cofnięte nieco za popręg łydki zamyka na bokach konia i na końcu przytrzymuje wodze.
Parkur
Z francuskiego parcours. Plac, na którym rozgrywane są zawody w skokach przez przeszkody.
Pasza objętościowa soczysta
Zawiera poniżej 0,8 jednostek owsianych, a jednocześnie więcej niż 40% wody. W jej składzie możemy odnaleźć: zielonki, kiszonki, pastwiska, produkty uboczne przemysłu rolno-spożywczego.
Pasza objętościowa sucha
To rodzaj paszy, który zawiera poniżej 0,8 jednostek owsianych, poniżej 40% wody, a jednocześnie więcej niż 19% włókna. Stanowią ją siano, słoma.
Plastron
Rodzaj szerokiego, białego krawata uformowanego wcześniej lub po założeniu, spiętego spinką i noszonego na kołnierzyk koszuli. Plastron jest elementem stroju jeździeckiego obowiązkowym w konkurencji ujeżdżenia.
Półparada
Zespół sygnałów polegających na takim współdziałaniu dosiadu, łydek i rąk, które pozwala przygotować konia do wykonania czekającego go zadania. Stosując półparadę jeździec mocniej napina krzyż i działając łydką wewnętrzną rytmicznie pracuje wewnętrzną wodzą. Wodza zewnętrzna pozostaje napięta, a zewnętrzna łydka pilnująca, by koń pozostał prosty jest przyłożona lekko za popręgiem.
Pomoce
Sygnały, za pomocą których jeździec oddziałuje na konia.
Pony
Z angielskiego; prostu kuc, konik.
Pony games
Nie posiadająca na razie polskiej nazwy zręcznościowa konkurencja jeździecka, w której biorą udział dzieci dosiadające kuców. Drużyny, dwie lub więcej, równolegle pokonują tor przeszkód, np. slalom, przenoszenie różnych przedmiotów. Zwycięża ta drużyna, której uda się to zrobić najszybciej i bezbłędnie.
Popręg
Pas zapinany pod brzuchem konia utrzymujący siodło na jego grzbiecie.
Przebudowany koń
Określenie konia, u którego linia kłębu leży niżej niż linia zadu. Przebudowanie generalnie uważane jest za wadę budowy, ale u niektórych koni, np. u hucułów jest cechą rasową. Przebudowane bywają także konie młode, które nie zakończyły jeszcze procesu wzrostu.
Przepuszczalność
Osiągnięta przez odpowiednie szkolenie zdolność właściwego reagowania konia na pomoce jeźdźca.
Pszenica
Zawiera najwięcej białka spośród wszystkich zbóż. Ma właściwości mlekopędne, dzięki czemu zwiększa laktację u klaczy. Stosowana jest jako komponent mieszankowy do pasz.
PZHK
Polski Związek Hodowców Koni.
PZJ
Polski Związek Jeździecki.
Rejestry
Wgłębienia na powierzchni tnącej siekaczy konia, ścierające się w określony sposób w ciągu jego życia. Na podstawie ich wyglądu można więc określi wiek zwierzęcia.
Równowaga
Stan, w którym koń jest zdolny do noszenia ciężaru jeźdźca bez zbędnego usztywniania się. Zdolność równoważenia się może być naturalna lub wypracowana przez właściwe szkolenie.
Rybie oko
Oko o bezbarwnej tęczówce.
Rytm
Pierwszy z celów szkolenia konia. Zanim zaczniemy właściwą pracę ujeżdżeniową jeździec musi pomóc znaleźć koniowi jego naturalny rytm. W każdym z chodów kroki konia powinny następować po sobie w regularnych odstępach. Właściwy rytm pomagają wypracować ćwiczenia w kłusie i galopie roboczym oraz stępie swobodnym. Osiągnięcie równomiernego rytmu jest podstawą rozluźnienia konia.
Ściganie
Wada ruchu konia polegająca na uderzaniu tylnymi kończynami o przednie.
Selen
Premiks witaminowo-mineralny. Pomaga w utrzymaniu dobrej kondycji zdrowotnej konia. Jego zbyt duża dawka może mieć negatywne działanie dla organizmu.
Siano
Jedna z najważniejszych pasz objętościowych (suchych) w żywieniu koni. Trawa z przeznaczeniem na siano koszona jest w momencie kwitnienia dominujących gatunków. Proces powstawania siana rozpoczyna się od skoszenia. Następnie trawa jest suszona i kilkukrotnie przewracana w celu równomiernego wysuszenia.
Sianokiszonka
Rodzaj kiszonki dla koni przygotowywany z roślin zawierających od 40 do 60% suchej masy. Wykazuje działanie probiotyczne, zawiera kwas mlekowy.
Sieczka
Dodatek do paszy pozyskiwany w wyniku cięcia na kawałki siana, słomy lub zielonki. Podawana jest koniom po moczeniu, parzeniu lub kiszeniu.
Siemię lniane
Zawiera dużą ilość błonnika oraz białko o korzystnym profilu. Ma wysoki ładunek wolno uwalnianej energii ze sporą zawartością tłuszczu. Polecane jest zwłaszcza dla koni intensywnie trenujących, po operacjach, z problemami krwionośnymi.
Siodło
Siedzisko przeznaczone dla jeźdźca. Jest jednym z podstawowych sprzętów jeździeckich. Stelaż może być wykonany z drewna, metalu bądź tworzywa sztucznego. Środek siodła wypełniony jest wyściółką, a na całość siodła naciągnięta jest skóra bądź tworzywo sztuczne.
Słoma
To łodygi i liście dojrzałych roślin po wymłocie. Stosowana jest jako ściółka do boksu. Finalnie powstaje z niej obornik.
Średniaki
Sąsiadująca z cęgami para zębów.
Stadnina
Ośrodek prowadzący hodowlę koni. Według definicji za stadninę uważa się gospodarstwo hodowlane posiadające co najmniej pięć klaczy-matek i jednego lub więcej ogierów zarodowych oraz odpowiednią bazę; duże pastwiska, budynki itp. W stadninach rodzą się i dorastają źrebięta.
Stado
Stado ogierów – ośrodek skupiający najlepsze ogiery wyhodowane w stadninach. Stada nie prowadzą hodowli, są tylko właścicielami reproduktorów, które wysyłane są w teren na tzw. punkty kopulacyjne.
Stanowisko
Rodzaj końskiego boksu, w którym zwierzę jest na stałe uwiązane przy żłobie i oddzielone od sąsiadów przegrodą.
Stipl
Z angielskiego steeplechase, czyli płaski bieg z przeszkodami, rodzaj gonitwy przeszkodowej na wyścigach oraz jeden z elementów próby terenowej w WKKW.
Strzałka
Kreska siwych włosków często zwężająca się ku dołowi biegnąca od czoła w dół. Może być skierowana prawoskośnie lub lewoskośnie. Wyróżniamy strzałki krótkie, przerywane, zanikające. 
Strzemię
Metalowa lub plastikowa stopka utrzymująca stopę jeźdżca podczas jazdy, połączona z siodłem poprzez skórzany pasek zwany puśliskiem.
Szczotka miękka
Ściera kurz z końskiego grzbietu oraz świetnie sprawdza się przy rozczesywaniu drobnych zaklejek na sierści konia.
Sztyblety
Skórzane buty do jazdy konnej.
Sztylpy
Rodzaj skórzanych, zapinanych ochraniaczy otulających łydki jeźdźca. Zakładane do krótkiego obuwia zastępują cholewy długich butów.
Takt
Określenie takt w odniesieniu do ruchu konia odnosi się do ilości uderzeń kopyt jakie jakie wykonuje koń podczas jednej pełnej fazy ruchu. Stęp jest chodem czterotaktowym ponieważ każde kopyto uderza w ziemię w innym czasie niż pozostałe. Kłus jest chodem dwutaktowym, podczas którego nogi leżące po przekątnej uderzają o podłoże w tym samym czasie.
Tarantowata maść
Ubarwienie sierści konia charakteryzujące się występowaniem niewielkich (rozmiaru orzecha laskowego lub jabłka), owalnych, ciemnych (gniadych, kasztanowatych lub karych) plam na białej sierści konia.
Test
Tu mamy wyjaśnienie.
Traken
Rasa konia pochodzenia staropruskiego. Przodkiem konia trakeńskiego jest schweiken – silny pruski kuc wyhodowany przez Prusów. Schweikeny/trakeny zawsze były w centrum zainteresowania, dlatego też poddawano je krzyżówkom uszlachetniającym, aby połączyć cechy wytrwałego konia prymitywnego ze wzrostem, wytrzymałością, szybkością oraz dobrym charakterem koni pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej. 
Trawokulki
To granulat z wysoko-włóknistych traw. Cechuje je niska zawartość skrobi. Czasem zawiera także lucernę i zioła.
Ujeżdżanie
Przygotowanie konia do pracy pod siodłem.
Ujeżdżenie
Konkurencja jeździecka mająca na celu prezentację stopnia wyszkolenia konia i jego porozumienia z jeźdźcem. Ujeżdżenie stanowi też jedną z prób w WKKW i powożeniu.
Uwiąz
Pasek lub sznurek zakończony metalowym zapięciem służący do prowadzenia konia lub przywiązywania go podczas pielęgnacji.
Wałach
Wykastrowany ogier.
Wicherek
Naturalny wichrowaty skręt włosów okrywowych wynikający z różnego kierunku wzrostu włosów w tym samym miejscu. Najczęściej występuje pod grzywką i na słabiźnie.
WKKW
Wszechstronny Konkurs Konia Wierzchowego - konkurencja jeździecka będąca wszechstronnym sprawdzianem możliwości konia i jeźdźca. Składa się z trzech części: ujeżdżenia, próby terenowej i skoków przez przeszkody rozgrywanych przez trzy kolejne dni.
Wysłodki buraczane niemelasowane
To pasza objętościowa soczysta dla koni, która powstaje podczas produkcji cukru spożywczego.
Żabi pysk
Nakrapiane zabarwienie warg u konia.
Zdyskwalifikowany
Pozbawiony prawa startu w zawodach lub wykluczony z zawodów zawodnik naruszający przepisy jeździeckie.
Żelówka
Kolejna warstwa kładziona na czaprak służąca stabilizacji siodła na grzbiecie. Można zastąpić ją futerkiem. Nie rozróżnia się wersji przystosowanych do odpowiedniego rodzaju siodła. Ten element jest uniwersalny.
Zganaszowanie
Ustawienie głowy konia, przy którym potylica jest najwyższym punktem, a linia nosa pozostaje nieco przed pionem.
Zgrzebło plastikowe
Rozczesuje zaklejki i brud na sierści konia.
Źrebię
Określenie młodego samca i samicy konia do ukończenia 1-go roku życia. Męskim następcą źrebaka jest ogierek, a żeńskim klaczka.
Patron honorowy
Patron honorowy
Sponsorzy
Partnerzy